previous arrow
next arrow
Slider

Odszedł Sławek Gurny

W sobotę 15 czerwca w wieku 60 lat zmarł Sławek Gurny, jeden z najwybitniejszych maratończyków pierwszej połowy lat ’90 ubiegłego wieku.

Sławek Gurny po zdobyciu tytułu mistrza polski młodzieżowców w biegach przełajowych w 1985 roku (zdjęcie” czasopismo „Lekkoatletyka” 4/85)

Sławomir Gurny przez całą karierę reprezentował barwy Zawiszy Bydgoszcz. Już jako junior młodszy prezentował ponadprzeciętne możliwości. 3:53.2 na 1500m w wieku 17 lat było sygnałem, że chłopak ma „papiery na bieganie”. I rzeczywiście miał. Ukierunkowano go na dystanse przeszkodowe. Dwa lata później podczas mistrzostw Europy w austriackim Schwechat zajął 6 miejsce w biegu na 2000m z przeszkodami ze świetnym wynikiem 5:38.99. A przegrał z nie byle kim, bo 4 w tym biegu był późniejszy mistrz Europy (’94) i medalista olimpijski (’96) Włoch Alessandro Lambruschini. Przeszkody na „dorosłym” dystansie 3000m też wychodziły Gurnemu co najmniej dobrze.

W wieku 20 lat zajął 4 miejsce na mistrzostwach Polski seniorów i zamykał pierwszą dziesiątkę podsumowania najlepszych polskich przeszkodowców z wynikiem 8:38.86. A dodać należy, że ówczesny poziom polskich przeszkód był najwyższym w historii. Przed nim znajdowały się uznane nazwiska – Bogusław Mamiński, Krzysztof Wesołowski, Henryk Jankowski, czy Mirosław Żerkowski. Rok później Gurny przesunął się w tabeli na 6 miejsce (8:31.97) i został sklasyfikowany na 10 pozycji w biegu na 5000m „łamiąc” po raz pierwszy 14 minut (13:52.90).

Zgrupowanie kadry narodowej w Turcji, od lewej: Jan Marchewka, Sławomir Gurny, Jerzy Skarżyński, Krzysztof Prądzyński, Tomasz Zimny (zdjęcie: facebook Jerzego Skarżyńskiego)  

W 1986 roku sięgnął po srebro mistrzostw Polski w przełajach. O sekundę uległ Bogusławowi Psujkowi i o sekundę wyprzedził Karola Dołęgę. Latem zdobył brąz na przeszkodach. W kolejnym sezonie wybiegał na stadionie we francuskim Saint Denis 8:25.09 na 3000m prz. W późniejszych latach „belki” biegał stabilnie, ale bez spodziewanego postępu.

Przekwalifikowanie się na biegi uliczne okazało się strzałem w dziesiątkę. Co prawda debiut maratoński nie był obiecujący, ale wielokrotnie sprawdzała się zasada, że wynik uzyskany w pierwszym maratonie o niczym nie świadczy. A debiutował Sławek pod koniec czerwca w amerykańskim Duluth w 2:20:33. Już trzy miesiące później „urwał” z tego rezultatu aż 7 minut kończąc Maraton Berliński na 11 miejscu (2:13:30). Rok później kolejny raz w Berlinie doprowadził wynik do 2:11:45 i wskoczył na trzeci stopień podium. W 1993 roku zakwalifikował się na mistrzostwa świata w lekkiej atletyce rozgrywane w Stuttgarcie, ale niestety rywalizacji nie ukończył. Ostatecznie rekord życiowy uzyskał we francuskim Reims zajmując 3 miejsce z wynikiem 2:10:31. Był to wówczas 4 wynik w historii polskiego maratonu (za Antonim Niemczakiem, Janem Hurukiem i Leszkiem Bebło, który w tym samym maratonie był drugi).

Sławek w top 10 dużych, uznanych maratońskich marek plasował się kilkukrotnie – 3 i 8 w Berlinie, 5 w Paryżu, 7 w Rotterdamie, 10 w Tokio. Ponadto wygrał maratony w Melbourne (1992), Kawaguchi (1992) i Brugii (1995). W czasie 20 lat uprawiania sportu zdobył 5 medali mistrzostw Polski i dwukrotnie reprezentował Polskę na mistrzostwach świata w biegach przełajowych. Karierę zakończył w wieku 33 lat biegając jeszcze na wysokim poziomie. W ostatnim sezonie 1997 zajął jeszcze 3 miejsce podczas półmaratonu w Paderborn z czasem 63:55.

„Gucio” jak mawiali na niego kumple odszedł zdecydowanie za wcześnie. Był niezwykle barwną postacią, której życiorys nadawałby się na obszerną książkę. Na swoim facebooku w kilku słowach zawierających mądre przesłanie pożegnał Sławka Mirek Plawgo, trzykrotny mistrz Polski w maratonie:

„Sławomir Gurny spoczywaj w pokoju. Byłeś wielkim sportowcem, maratończykiem. Jednym z wielu, którym ból i zmęczenie nie stanowił problemu. Wielu z nas w sporcie jesteśmy twardzielami, a kiedy kończy się życie sportowe  jesteśmy jak małe dzieci, którym trzeba pomóc.”

Cześć Twojej pamięci Sławku!

Najlepsze maratony Sławka Gurnego:

2:10:31 (3) – Reims 1993

2:11:21 (5) – Paryż 1993

2:11:45 (3) – Berlin 1991

2:12:31 (7) – Rotterdam 1994

2:12:39 (18) – Londyn 1991

2:12:51 (13) – Tokio 1991

2:13:22 (16) – Londyn 1992

2:13:30 (11) – Berlin 1990

2:13:39 (8) – Berlin 1992

2:15:20 (10) – Tokio 1994

Kariera Sławomira Gurnego w liczbach:

Wiek 1500m 3000m 5000m 10000m 3000m prz Półmaraton Maraton
17 3:53.2
18 8:17.70
19 3:49.49 8:11.02
20 3:45.87 8:03.97 14:05.73 8:38.86
21 8:05.0 13:52.90 8:31.97
22 3:47.66 8:10.8 13:49.32 8:32.46
23 3:43.30 8:25.09
24 3:44.51 7:57.83 14:13.99 29:24.66 8:31.76
25 8:01.92 13:53.62 8:31.55
26 29:09.32 2:13:30
27 29:13.88 8:51.03 64:20 2:11:45
28 29:47.22 64:14 2:13:22
29 64:29 2:10:38
30 14:08.65 28:56.82 64:20 2:12:31
31 63:53 2:18:38
32 14:14.59 29:21.65 2:18:57
33 29:37.09 63:55

 

 

Tekst – Łukasz Panfil

Languages »